Technika IchimokuGiełda, podróże i książki oczami inwestora :-)

Kiedy we wrześniu wrzucałem z wyprzedzeniem wpis, że rozpoczynam polowanie na shorty, po otrzymywanych wiadomościach widziałem, że spore grono traktuje mnie co najmniej jak „oszołoma” (niektórzy używali bardziej brutalnych słów, ale nie nadają się one do cytowania), bo przecież „trwa hossa pokoleniowa” i „będzie tylko rosło”.

Tak wielki konsensus giełdowy sugeruje najczęściej bliski punkt przełomu, gdyż skoro ogromna liczba graczy oburza się na komentarze sugerujące nieuchronne spadki, to znaczy, że już zużyli swoje oszczędności do zakupu papierów wartościowych i chcą by rosło, bo „przecież kupili”.

To jeden z podstawowych mechanizmów z psychologii tłumu. Oznacza, że skoro „tak wiele osób idzie w tym samym kierunku, to nie możemy się mylić”. Działa to na wszelakiej maści protestach, co skrzętnie wykorzystują mistrzowie manipulacji stojący w cieniu za swoimi figurantami i działa też w najlepsze na giełdzie.

Sam na początku swojej drogi giełdowej, ponad dwie dekady temu, też się na to nabierałem. 😉

Na szczęście doświadczenie robi swoje i z biegiem czasu doszlifowałem swoją metodologię i dziś takie ruchy jak te na Orlenie nie są już „czarną magią”.

Jak taki ruch przełożył się na pozycję, gdzie zagrałem w okolicy szczytu shorty? Cel trzycyfrowej stopy zwrotu został osiągnięty. 🙂

Czas zatem na kolejny profit, by zmaterializować kolejny kawałek tortu, a ile jeszcze rynek da, tyle się weźmie. 🙂

A ja się cieszę z tego co jest, bo cele podróżnicze na ten rok przechodzą w fazę realizacji z finansowaniem nie ruszającym oszczędności. 🙂

PS Jak ktoś z posiadaczy obydwu wędek po przerwie od giełdy planuje dołączyć do Listy Absolwentów (naszej grupy mailingowej dla osób po obydwu szkoleniach), to w jednym z wątków ten setup jest rozrysowany ze szczegółowymi powodami zajęcia pozycji, więc będzie można po odpoczynku edukacyjnie odświeżyć wiedzę na świeżym przykładzie. No i kolejnych walorów, które są bliskie sygnału, jest sporo. Niedawno podrzuciłem swoje 4 typy na listopad, gdzie liczę na konkretne ruchy. 🙂

Wcześniej był czas siania, a teraz jest czas doglądania plonów i przymiarki do częściowych żniw. Jak już na blogu uprzednio pisałem, jakiś czas temu (o czym dałem znać na blogu z wyprzedzeniem, że takie pozycje planuję otworzyć) zagrałem shorty na PKN Orlen, które obecnie zmierzają do trzycyfrowej stopy zwrotu (gdzie zapewne będzie okazja na jakiś kolejny profit).

Potem na blogu podałem też rejon, gdzie zamierzam polować na shorty na ropie. Parę dni temu na screenie z portfela, ta pozycja była na pierwszym odkrytym polu, by każdy mógł zobaczyć, że wiedzę analityczną przekuwam w praktyce na transakcje. Ryb nie można dawać za często, ale jeśli ktoś chciałby kiedyś udać się do mnie na szkolenie, by mieć moją wędkę, to od czasu do czasu warto dać próbkę możliwości.

Czy warto precyzyjnie wyłapywać przesilenia i punkty zwrotne? Kiedy rynek rośnie, wystarczy kupić i następuje wysyp rozmaitych „ekspertów”, ale prawdziwy test nadchodzi, kiedy pojawiają się spadki. Wówczas wychodzi od razu wychodzi, kiedy „król jest nagi”, bo każdy bez solidnej metodologii, grający wyłącznie z podejściem „kupię i zarobię, bo lata rosło i rośnie”, dostaje silny łomot od rynku.

Czy warto było grać shorty na ropie? Niech poniższy wykres będzie odpowiedzią, a ja szykuję na częściowy profit pozycji, by zysk zasilił kapitał na kolejne inwestycje. 😉

Od ostatniej prezentacji portfela minęło już co nieco czasu, także warto podrzucić go ponownie.

Jak widać dalej nie ma w portfelu akcji, i dalej jest pozycja lewarowana na shorty na PKN Orlen (na tej pozycji był już TP1, czyli częściowo zrealizowany zysk, by środki mogły zostać przerzucone w inne miejsca, a ile jeszcze rynek da, tyle się weźmie).

Na pierwszej pozycji jest instrument do gry shortów na ropie. Jest to swoista kontynuacja wpisu o ropie, gdzie podałem na blogu atrakcyjny przedział na polowanie na shorty. Jako, że są to pozycje lewarowane, kluczowe (jak w sumie zawsze) jest odpowiednie prowadzenie SL, by solidny zysk nie zamienił się w stratę. Kto był u mnie po wędkę, ten zna MPD (ze szkolenia „ES”Esencja spekulacji”) oraz MPC (ze szkolenia o Ichimoku). Obie metody się uzupełniają i pozwalają zabezpieczyć kapitał w przypadku rozmaitych negatywnych scenariuszy, bo choć zajmuje się pozycję po to, by zarobić, to pokora na giełdzie jest najważniejsza i za każdym razem trzeba zadać sobie pytanie: Ile mogę na tej pozycji stracić? A jak pozycja jest na plus, kluczowe są wówczas stop loss’y profitujące, czyli takie, które w momencie ich wybicia ratują część wypracowanego wyniku w przypadku realizacji negatywnego scenariusza.

Reasumując, w portfelu robi się tłoczno, na naszej grupie mailingowej (Liście Absolwentów) podałem we wrześniu sektor, który typuję na ten „do odstrzału” i zakładany scenariusz pięknie się realizuje. Ostatnia z zamazanych pozycji dotyczy owego sektora. Pozycja jest na spadki. A po spadkach, zgodnie z Kołem Faz Giełdowych, przyjdzie czas na zakupy. Do tego będę wykorzystywał materiał z „Esencji spekulacji”. Kto ma wędkę, wie co robić. 🙂

Od ostatniego wpisu, gdzie ujawniłem swoje bycze nastawienie wobec tego waloru, kurs USD/PLN dalej prze na północ pokonując kolejne bariery.

Nowy tegoroczny rekord stał się faktem. 🙂

Kto ma longi niech pamięta o przesuwaniu SL, by korekta nie zmiotła zysków.

Dług publiczny bije kolejne rekordy, o których jest coraz głośniej:

Także cena jaką będzie trzeba zapłacić (być może jeszcze w tej dekadzie) będzie ogromna, o czym nieustannie alarmują ekonomiści z różnych stronnictw politycznych.

Także nieuchronnie wszyscy za to zapłacimy jak tylko zakończy się cykl solidnego wzrostu gospodarczego (zgodnie z cyklicznością gospodarki).

Jednak po każdej burzy przychodzi słońce. Są perspektywy, by po kryzysie, kraj ponownie wszedł na szybką ścieżkę rozwoju. Dlaczego? Ano dlatego, że jednym z kluczowych silników napędowych gospodarki jest szeroko pojęty kapitał ludzki. Bystrzy, wysoce wykwalifikowani w naukach technicznych przedstawiciele kolejnego pokolenia będą dwa, trzy kroki przed większością czołowych dziś gospodarek UE. Będą mogli tworzyć innowacje, o których inni będą mogli marzyć.

Stąd taki pomysł? Niedawno opublikowano wyniki badania kompetencji młodzieży i nasi uczniowie z matematyką, królową nauk, radzą sobie o wiele lepiej niż młodzież z Francji, Niemiec, Hiszpanii czy Włoch!

Oczywiście po tym co się dzieje we Francji, można sugerować, że wyniki jeszcze bardziej im spadną, bo nastąpiła przerwa w nauce, a do tego wiele szkół poszło z dymem, w tym jedna z najnowocześniejszych w Nantes:

Pozostaje mieć nadzieję, że rządzący (obecni i wszyscy kolejni) wyciągną dobitne wnioski z tych wydarzeń i uchronią nasz kraj przed takim scenariuszem. Jak to mówią głupi jest głupi, bo nie uczy się na swoich błędach. Mądry na swoich błędach się uczy, a bardzo mądry, uczy się na błędach innych, by nie powielać ich u siebie.

Reasumując, przyszłość kraju, tak jak to mawiał Zamoyski, będzie zależeć od młodzieży. Inteligentna, zaradna, z szerokim zasobem wiedzy, będzie budować rzeczy, na które mniej inteligentni nie wpadną, może nawet nie pomyślą, że takie coś może istnieć.

Na tym polega innowacja, trzeba mieć wiedzę, szczególnie z nauk ścisłych, bo nowoczesne technologie to klucz do rozwoju. Nasza młodzież ma wysoki poziom wiedzy, wyższy od większości krajów Europy, także o przyszłość kraju jestem spokojny. 🙂

Uprzedzając pytania czy nie wpadam w zbytni optymizm, bo Azja nam ucieka. No cóż, Chiny wygrywają wszystko. Od olimpiad:

(tragizm sytuacji pokazuje, że w TOP10 tegorocznej Olimpiady Matematycznej nie było ani jednego kraju z UE), po wyniki testów IQ

… także do nich droga daleka, niestety… No i przyszłość Chin jest jasna. Mając najlepsze kadry, mogą tworzyć wszystko.

Kolejne płonące tankowce, niszczone rafinerie i polityczne przepychanki doprowadziły kurs ponownie w rejony, gdzie się cofał. Jedno oświadczenie wpływowego polityka potrafi popchnąć kurs w nieoczekiwane kierunki. Ja zapewne, z odpowiednio wąskim SL, będę polował na shorty.

Krótkoterminowo na pewno będzie burzliwie.

Docelowo, być może jeszcze w tej dekadzie, nie zdziwiłbym powrotu najsilniejszych krajów UE do „business as usual” z carem ze Wschodu, by tani gaz i ropa znów stały się motorem napędowym ich gospodarek. Szczególnie napierają do tego partie rosnące w siłę w sondażach zza Odrą. Po ostatnich zamieszkach we Francji, w tym podpaleniach szkół czy zabytkowego ratusza w Limoges, zapewne i nad Sekwaną dojdzie do przetasowań w następnych wyborach.

Czas rzucić okiem na USD/PLN, jedną z moich ulubionych par walutowych.

Po chudych latach dla dolara, w tym roku nastąpił jego renesans, któremu nie przeszkodziły zawirowania wokół kraju jego emisji. I nie mówimy tu o Korei Północnej, która potrafi robić „lepsze” studolarówki od oryginalnych. 😉

A także nie chodzi o Peru 😉

Choć tu należy chyba ich pochwalić, że wybierają papier zamiast narkotyków, zawsze to krok w dobrym kierunku. Podróbek wszędzie jest pełno i nie tylko dolarów. Kto czytał „Wiele do stracenia. Cienie przeszłości” pamięta zapewne do czego służyły Charlesowi, ekscentrycznemu miliarderowi, podrabiane dzieła sztuki.

Wracając do dolara, po bessie rozpoczętej we wrześniu 2022 roku pojawiła się obecnie pierwsza struktura pięciofalowego odbicia, zwana potocznie „piątką wzrostową” poprzez posiadanie pięciu fal – trzech wzrostowych oraz dwóch spadkowych.

Jest gdzie rosnąć (wzrost oczywiście będzie przeplatany naturalnymi korektami, także kluczowe będzie precyzyjne wejście). Jeśli zagranica będzie szerzej wychodzić z naszej giełdy, to ruch tutaj powinien być widoczny.

Kluczowy też tutaj będzie element, o którym pisałem już wiele razy na blogu, czyli złoto. Posiadane przez NBP ogromne rezerwy szlachetnego kruszcu, czwarte w UE, dają stabilizację waluty, gdy finanse publiczne niedomagają, ale gdy złoto spada, waluta traci swoją podporę. Tak też było i tym razem, wielka korekta na złocie (spadek aż z 5600 do 4100) pokazała działanie tego mechanizmu w praktyce. Złotówka zaczęła tracić wraz ze złotą korektą.

A Wy jak obstawiacie kierunki?

Od ostatniego wpisu minął już prawie tydzień także czas rzucić okiem na portfelową pozycję:

Jak widać zysk z zagranych shortów (shorty – pozycja zarabiająca, gdy walor spada) cały czas się zwiększa, ale nie przywiązuję do niego szczególnej uwagi. Najważniejsze jest odpowiednie prowadzenie pozycji, czyli przesuwanie zleceń typu „stop loss”, by chroniły jak największą część wypracowanego wyniku. Także parafrazując pewne giełdowe powiedzenie, niech shorty trwają póki SL ich nie rozłączy.

Info o tym, że planuję zagrać shorty podane było w ubiegłym miesiącu z odpowiednim wyprzedzeniem, by każdy mógł sam przemyśleć temat i zastanowić się, czy to ma sens, czy może „gadam głupoty, bo Orlen urośnie do końca roku do 250zł czy 300zł”). Nie prowadzę blogowego doradztwa inwestycyjnego. Decyzje muszą być suwerenne i przemyślane. Giełdą zajmuję się już ponad dwie dekady i nie ma dla mnie problemu od czasu do czasu podzielić się ze swoim planem co zagrać, by każdy mógł ocenić czy też tak samo na dany walor spogląda. Dyskusja, przepływ myśli, naprowadzenia – jak najbardziej!

Codzienne ryby? Nie bardzo. 🙂

Przez pierwsze lata prowadzenia bloga podawałem regularnie swoje wejścia lub sygnały z systemów algorytmicznych (dziś zgodnie z nowomową byśmy to nazwali „robotów AI”).

Tutaj podsumowania narzędzi, których sygnały publikowałem:

https://www.technikaichimoku.pl/2012/01/podsumowanie-roku-2011-oscylatory-kontraktowe/
https://www.technikaichimoku.pl/2011/10/oscylator-kontraktowy-2-0-rozliczenie-sygnalu-2/

Obecnie ich wskazania umieszczam wyłącznie na naszej grupie mailingowej dla osób po obydwu szkoleniach (Liście Absolwentów).

Co jakiś na blog trafiają nowe osoby (witam Was serdecznie!), także daję od razu znać, że swoich wejść już nie publikuję, ale dalej będę podrzucał naprowadzenia do własnych przemyśleń. Czasem dostaję prośby o rybę, bo „ktoś od niedawna czyta i też chciałby rybę”, ale nie mogę tego robić, bo w każdym tygodniu/miesiącu/roku przychodzą nowi Czytelnicy, więc cynki musiałbym nieustannie wrzucać, bo zawsze ktoś będzie „nowy” i „też chciałby rybę”. 🙂

Także z góry przepraszam, ale zbyt ciężko pracowałem nad swoim warsztatem, by od tak podrzucać ryby non stop na blogu. Przepraszam też, że nie jestem w stanie zrobić więcej terminów w tym roku na podzielenie się wędką. Wiem, że bardzo niefortunnie to wygląda, że we wpisie odnoszę się do wędki, że warto ją mieć i samodzielnie łowić, a potem w mailach odpisuję Wam, że nie ma więcej terminów szkoleń. Przepraszam Was, nie dam rady. Czas tak pędzi, a tyle jest rzeczy do zrobienia, krajów do odwiedzenia czy rodzinnych rajdów rowerowych do przejechania, a jeszcze w tym roku nabawiłem się poważnego urazu i końca rehabilitacji nie widać. 🙁 W przyszłym roku postaram się coś zorganizować, ale w tym już niestety nie dam rady. 🙁

Zanim przejdziemy do meritum, najpierw podrzucę screen z opublikowanego 12 sierpnia wpisu na blogu, gdzie podrzuciłem zestawienia swojego portfela.

Wszystkie znajdujące się tam pozycje, zostały zamknięte. Szczególnie odczuwalny był zastrzyk gotówki z pozycji akcyjnej, która przed długi czas była obecna w moim portfelu.

Po prostu uznałem, że potencjał wzrostu jest już tam na tyle ograniczony, a w innych miejscach na tyle atrakcyjny, że czas dokonać roszady w portfelu.

Jak wygląda to obecnie i co trafiło do portfela? Zagrałem to, co sygnalizowałem na blogu, czyli shorty na PKN Orlen.

Nie lubię grać shortów na akcjach, by nie powiedzieć, że w ostatniej dekadzie prawie wcale ich nie grałem, bo preferuję shortować indeksy niż pojedyncze walory, ale tutaj uznałem, że taka sytuacja aż prosi się o pozycję na spadki.

Zagrałem wykorzystując certyfikaty typu short (których grania nie polecam osobom bez solidnego warsztatu, gdyż działają one jak miecz obosieczny i błyskawicznie potrafią wydrenować portfel jeśli obstawi się nie ten kierunek co trzeba).

I teraz przejdźmy do przecieku. Wczoraj na naszej głównej grupie mailingowej dla osób po obydwu szkoleniach (Liście Absolwentów) dałem znać, że powoli przymierzam się do pierwszego profitu.

Dlaczego mniejszą część już zamknę? Ponieważ zakładany minimalny pułap zysku jaki chciałem na tej pozycji uzyskać został już osiągnięty, a zysk może zasilić realizację planów podróżniczych już teraz, a nie w bliżej nieokreślonej przyszłości. Lata lecą, ja już jestem za stary by odkładać plany na później, bo średnia długość życia podawana przez GUS oznajmia mi dobitnie, że czasu na realizację wielu rzeczy jest coraz mniej. 😉

Dodatkowo z czysto matematycznego punktu widzenia, ów wynik odpowiada 22 latom trzymania środków na 2% lokacie, także ja jestem z niego w pełni usatysfakcjonowany. 🙂

Reasumując, tak jak pisałem wcześniej na blogu, PKN aż się prosił o shorty, więc je zagrałem. 🙂 Do dalszych predykcji lepiej mieć wędkę i samodzielnie wyznaczać kierunki oraz zasięgi, gdyż na giełdzie wszystko tak dynamicznie się zmienia, że mój wpis (każdy) jest aktualny na moment jego pisania, a potem niezliczone czynniki mogą się zmienić, dlatego warto mieć wiedzę i móc samodzielnie reagować na zmiany. Na „Esencji spekulacji” pokazuję m.in. jak wyznaczać zasięg wzrostu/spadku, jakich bezpieczników używać, by w razie błędnej oceny portfel nie został zrujnowany, a także jak dokonuję selekcji walorów w oparciu o mój autorski system.

Rybę czasem można podrzucić, ale chyba lepiej mieć wędkę, czyż nie? A kto obie wędki już ma, zapraszam na naszą grupę mailingową, bo na rynku sytuacja jest niezwykle ciekawa. 🙂

Tym razem spotkaliśmy się z Absolwentami w Warszawie, gdzie było to już 42 spotkanie w ramach naszych „obiadów czwartkowych”, gdzie dokonujemy przeglądu zagrań, korekcji ewentualnych błędów i dyskutujemy na temat bieżącej sytuacji na rynku i nie tylko.

Ujawniłem też walory jakie niedawno zagrałem i swoje spostrzeżenia na temat tego co się dzieje na świecie.

Dzięki wszystkim za udział i do następnego razu!

Warto czasem na niektóre sprawy spojrzeć na chłodno z szerokiej perspektywy czasu, i zawsze to polecam, szczególnie jak ktoś czerpie wiedzę z mediów (tradycyjnych czy „social mediów”), gdzie słyszy, by nie oglądać/nie słuchać/nie czytać informacji ze źródła nr 2, bo ich prawda jest „najprawdziwsza” i nie patrz tam do konkurencji. 😉

Szczególnie widać to było w przypadku słynnego na cały kraj lekarza – Dawida K. Całą sprawę odkryli dopiero dziennikarze z komercyjnych mediów badając kwestie oświadczeń majątkowych. Im głębiej drążyli, tym ciekawsze rzeczy wychodziły na światło dzienne np. zdolność do bilokacji czy klonowania owego młodego polityka KO. Gdyby nie oni, nikt by się o tym nie dowiedział i cały proceder trwałby dalej w najlepsze, dodajmy, że w zadłużonym po uszy kraju.

Tak samo kwestia polityków mieszkających na wzgórzu i całego aparatu partyjnego wzajemnie się kryjącego, którzy bogacili się pieniędzmi dla powodzian. Tutaj na szczęście wkroczyła Prokuratura Europejska (jej utworzenie to świetna decyzja UE – jeden z plusów członkostwa), na której wniosek CBA w sierpniu aresztowało ową zgraję. I tutaj podkreślę raz jeszcze, idea utworzenia Prokuratury Europejskiej naprawdę jest dobrym ruchem ze strony UE, bo gdy miejscowi będą próbować chronić swoich, to owa „ochrona” na nic się zda.

Także teraz przejdźmy do meritum. Co się stało, że UE przegrała wyścig z tymi na zachodzie i tymi na wschodzie?

Napiszcie swoje przemyślenia, tylko by były własne, a nie z „chatów AI”. 😉

Ja oczywiście niebawem podam też swój punkt widzenia. 🙂

Nasz rozpędzony indeks pokonał niedawno rekordy sprzed prawie dwóch dekad. Po drodze w ciągu trzech ostatnich lat było co nieco sygnałów kupna (czy to na spółkach z indeksu, czy to na indeksie), także trwająca hossa była w bardzo łaskawa.

Oczywiście to już było i choć teraz widok wielkich procentów przyciąga wzrok osób, które wcześniej od giełdy uciekały, to teraz najważniejsze będzie odpowiednie stąpanie po „giełdowym polu minowym”. Świetnie to wygląda przez pryzmat schematu dr Rodrigue’a:

Na naszej grupie mailingowej jakiś czas temu Krzysiek wrzucił fajny setup na longi, który teraz tylko trzeba wycisnąć do końca i wiać z zyskiem, by mógł popracować później przy niższych cenach:)

Od ostatniego wpisu dotyczącego Ormuzu: https://www.technikaichimoku.pl/2026/08/ropa-ormuz-ropiejacym-problemem-i-generatorem-zyskow/ minęło już trochę czasu i maszyna losująca opcje: „pokój już podpisany” vs „zniszczymy ich bardzo, bardzo” ponownie wykonała swój cykl.

I kolejny element układanki również ujrzał światło dzienne (źródło: Business Insider):

Pomijając ropę, dla posiadacza, dajmy na to produktu X, lepsze są wyższe czy niższe ceny? Pytanie oczywiście retoryczne.

Kolejny ostrzał to kolejne miliony dla kogoś go obstawił longi przed odpaleniem rakiet.

Wysokie ceny ropy, to dobra rzecz dla naszego giganta paliwowego, ale potencjał wzrostu jest już ograniczony. Zapewne będę polował na shorty, choć nie lubię ich grać na akcjach, by nie powiedzieć, że nie grałem od bardzo dawna.

Zbliżające się wybory mogą skłonić do niższych paliw, bo rekordowe zyski mogą źle wyglądać medialnie, kiedy osiąga się je na drenowaniu wyborców (którzy potrafią się pobić o złotówkę na litrze stojąc w kolejce do dystrybutora).

Ostatnia dekada na scenach politycznych, na naszej niestety także, przyniosła coraz więcej „igrzysk”, bo z „chlebem” to już różnie było (no chyba, że się miało… wiadomo co). Najlepszym orężem na owe „igrzyska” jest wiedza i logiczne myślenie. Dlatego warto trenować rozmaite sporty umysłowe, by łatwiej było dostrzegać wszelkie nieścisłości. Takimi „igrzyskami” była swego czasu narracja jak „złe” są partie, które nie chcą przyjąć euro, a o ich zwolennikach krążyły słowa, których nie wypada wymawiać publicznie.

Kto jest już dłużej Czytelnikiem bloga, wie o tym, że moje nastawienie wobec przyjęcia wspólnej waluty jest umiarkowanie chłodne. Zalety są oczywiście jasne, można płacić tym samym € wszędzie bez opłat za przewalutowanie, ale w dobie ofensywy bankowej, gdzie instytucje prześcigają się w oferowaniu „bezprowizyjnych” kart do płatności zagranicznych, nie jest to już takie uciążliwe jak jeszcze dwie dekady temu.

Pozostałe zalety uwidaczniają się, kiedy kraje wspólnoty walutowej mają:

– podobny wzrost gospodarczy,

– zbliżone bezrobocie,

– porównywalną zamożność społeczeństwa,

– zbliżoną inflację,

– podobną strukturę i wysokość procentową zadłużenia w stosunku do PKB,

– zbliżoną piramidę demograficzną,

Polska jest krajem, który w wielu punktach niestety różni się i nie ma co się oszukiwać, dla nas korzystniejsze jest posiadanie własnej waluty.

Cieszę się niezmiernie, że obecny minister finansów i gospodarki podziela moje zdanie oraz dzielnie edukuje swoich wyborców udzielając czytelnych wywiadów, takich jak ten poniżej (źródło: portal money.pl):

„Własna waluta jest jednym z elementów, który w czasach globalnego spowolnienia pozwala Polsce utrzymać wzrost” – Andrzej Domański, minister z rządu Donalda Tuska.

W 2018 roku te same kwestie przytaczał ówczesny premier Mateusz Morawiecki (źródło: portal tvn24.pl):

A jakie jest Wasze nastawienie wobec wspólnej waluty? Zaskoczył Was minister obierając w tej kwestii ścieżkę, którą promował poprzedni rząd?

Ta sytuacja idealnie nadaje się na przykład dydaktyczny o tym, jak politycy potrafią żonglować myślami wyborców, by byli przeciwni temu, co akurat popiera konkurencja, nawet jeśli wiedza ekonomiczna pozostaje dla każdej ze stron w miarę jasna.